لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

خورشید منبع بنیادی انرژی در سامانه اقلیمی زمین است و تغییرات آن نوساناتی را در جو زمین ایجاد می کند. شرایط آب و هوایی مناطق مختلف در ارتباط با فعالیت های خورشیدی است و این فعالیت ها یکی از دلایل رخدادهایی مانند خشکسالی ها و سیلاب هاست. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر فعالیت لکه های خورشیدی بر دمای حداقل ماهانه استان اصفهان و به شیوه پیکسلی صورت پذیرفته است. در این راستا از آمار دمای حداقل 21 ایستگاه همدید و آب و هواشناسی در داخل و خارج استان طی مقطع زمانی 2010-1961 و همچنین آمار تعداد لکه های خورشیدی طی همان دوره بهره گرفته شد. پس از اطمینان از همگن بودن داده های مورد مطالعه با آزمونRuns Test ، داده های ایستگاهی با میان یابی به داده های پیکسلی با ابعاد 5×5 کیلومتر مربع تبدیل شد. سپس ارتباط سنجی عناصر مورد مطالعه با روش تحلیل موجک پیوسته مورلت و تحلیل موجک متقاطع انجام گرفت. نتایج حاصل از این پژوهش بیانگر آن است که دمای حداقل استان اصفهان از چرخه های زمانی 4-1 و 11-8 ساله برخوردار بوده است که همزمان با فعالیت لکه های خورشیدی است. به خصوص در ماه دسامبر که چرخه های زمانی 11-8 ساله رخ داده و از نمود بیشتری برخوردار است. همچنین بجز ماه فوریه که ارتباط و همبستگی عناصر مورد مطالعه از نوع منفی است، در سایر ماه ها همبستگی مشاهده شده از نوع هم فاز و مثبت معنا دار بوده است.

ممانعت جزئی میدان مغناطیسی از فرایند همرفت انرژی در لکه های خورشیدی، با کاهش دمای پلاسمای مغناطیده لکه، سبب برقراری تعادل مگنتوهیدروستاتیکی آن می شود. لذا انتظار داریم که دما با شدت روشنایی یک لکه خورشیدی به اندازه میدان مغناطیسی آن ارتباط تنگاتنگی داشته باشد. در این مقاله این ارتباط برای سایه لکه خورشیدی 10930 NOAA با استفاده از داده های طیفد قطبش سنجی ثبت شده به وسیله تلسکوپ خورشیدی ماهواره هینوده مورد مطالعه قرار میگیرد. اندازه میدان مغناطیسی در سایه این لکه خورشیدی به دو روش، یکی با استفاده از نمایه استوکس V خط طیفی آهن خنثی در طول موج 630٫ 25 نانومتر و دیگری با بهره گیری از کد وارونی SIR که حل معکوس معادله انتقال تابش را برای نمایه های کامل استوکس دو خط طیفی آهن خنثی در طول موج های 630٫ 15 و 630٫ 25 نانومتر انجام میدهد بدست می آوریم. رفتار کلی، کاهش میدان مغناطیسی با افزایش شدت دما است. برای شدت های کمتر از حدود 0٫ 2 (یکه شده به میانگین شدت شید سپهر اطراف لکه، معادل دمای روشنایی 4280 کلوین)، کاهش میدان با افزایش شدت، شیب تندتری دارد و یک تابع توانی رفتار غیر خطی تغییر اندازه میدان با شات دما را به خوبی بیان می کند. برای شدت های بزرگتر از 0٫ 2، برای هر شدت مفروض پراکندگی اندازه میدان مغناطیسی، بزرگ و در حدود 0٫ 5 کیلوگاوس است. با مکان یابی این نقاط در سطح سایه، مشخص شد که این نقاط بخش نیم سایه داخلی لکه خورشیدی را شکل می دهند که رشته های نیم سایه ای در دو گوشه ناحیه مورد مطالعه به زمینه تاریک سایه نفوذ کرده اند به طوری که این دو منطقه میدان مغناطیسی متفاوتی از خود نشان می دهند. این تفاوت می تواند به دلیل تفاوت در مرحله تحولی متفاوت رشته های نیم سایه ای در هنگام رصد باشد. برای شدت های کمتر از 0٫ 2 نیز بخشی از پراکندگی نقاط در اطراف رفتار توانی به سبب وجود خال های سایه ای است. به دلیل روشن تر داغ تر بودن خالهای سایه ای نسبت به سایه و نیز جابجایی لایه های با عمق اپتیکی ثابت به ارتفاع های بالاتر، ممکن است میدان مغناطیسی کوچکتری را اندازه بگیریم و این سبب جابجایی نقاط به سمت شدت های بزرگتر و میدان های کوچکتر در نمودار پراکندگی می شود. از آنجایی که افزایش روشنایی و کاهش اندازه میدان مغناطیسی در سطح خالهای سایهای مختلف، متفاوت است به این ترتیب، پراکندگی این نقاط اطراف منحنی (رفتار) توانی توضیح داده می شود.

در این تحقیق ارتباط بین لکه های خورشیدی سالانه(ASN) و جمع بارش سالانه(APT) در سواحل شمالی خلیج فارس و دریای عمان با استفاده از دو روش آماری تابع همبستگی متقاطع و جداول توافقی مورد بررسی قرار گرفته است. ایستگاه های بوشهر، جاسک و شیراز تنها ایستگاه هایی هستند که در نیمه جنوبی ایران دارای داده های بارش بیش از صد سال هستند. داده های بارش این سه ایستگاه به ترتیب از سه منبع سازمان هواشناسی کشور، سازمان آب منطقه استان فارس و کتاب اسمیت سونین فراهم شد. شکاف های موجود در داده ها نیز توسط روش های مناسب رگرسیونی پر گردیدند. همچنین اعداد لکه های بین المللی روزانه نیز در دوره 1871 تا 2005 از مرکز ملی داده های ژئوفیزیکی آمریکا اخذ گردید.نتایج ضرایب همبستگی متقاطع، یک همبستگی منفی معنی دار را بین تاخیرهای سه ساله لکه های خورشیدی سالانه (ASN) و جمع بارش سالانه (APT) روی دو ایستگاه بوشهر و جاسک نشان می دهد اما هیچگونه رابطه معناداری برای ایستگاه شیراز در هیچکدام از تاکیرها به دست نیامد. بر این اساس برای تاکیرهای سه ساله دو ایستگاه جاسک و بوشهر، جداول توافقی متعددی در نظر گرفته شد. آزمون کی دو وجود ارتباط میان بارش و لکه های خورشیدی با تاخیر 3 ساله را برای جاسک اثبات نمود و ضریب کندال (تو-ب) نیز میزان شدت ارتباط را ضعیف و جهت آن را معکوس نشان داد؛ اما برای بوشهر و شیراز هرچند از نظر آماری ارتباط معنی داری حاصل نشد اما چون ضرایب کندال (تو-ب) برای بیشتر جداول توافقی منفی است لذا ارتباط بسیار ضعیف معکوس را نشان می دهد. از آنجا که کمینه های لکه های خورشیدی در سال های 2007 و 2008 میلادی رخ داده است، لذا انتظار می رود که بارش سواحل عمان (در جنوب ایران) ظرف سال های 2009 تا 2011 میلادی دوره نرمال و یا ترسالی را سپری کند.

دریاچه ارومیه سومین دریاچه فوق شور در جهان است و به دلیل اهمیت اقلیمی، اقتصادی، اکولوژیک و زیست محیطی از نواحی جغرافیایی قابل توجه و مطرح در ایران به شمار می رود. سطح آب این دریاچه نیز همانند سایر دریاچه های بزرگ جهان طی سال های مختلف، دارای نوسان های دوره ای مشخص بوده است. چنین به نظر می رسد که می توان از این نوسان های دوره ای به عنوان مدرکی معتبر و تاریخی از تغییرات طبیعی اقلیم در ایران بهره گیری کرد. در سال های اخیر، کاهش قابل ملاحظه سطح آب، مشکلاتی را برای محیط زیست دریاچه و ساکنان آن به همراه داشته است. بروز این مشکلات، توجه و ارزیابی نوسان های سطح آب این دریاچه را با استفاده از روش های علمی و مناسب، اجتناب ناپذیر می سازد. بر این اساس، در پژوهش حاضر با ارزیابی تغییرات دراز مدت نوسان های سطح آب دریاچه و پارامترهای موثر در این نوسان ها در ارتباط با فعالیت لکه های خورشیدی (عامل عمده کنترل کننده تغییرات طبیعی اقلیم) بر اساس دو روش آنالیز موجک پیوسته و متقاطع، مشخص گردید که سطح آب دریاچه ارومیه دارای نوسان های دوره ای معنی دار و منفی 8-11 ساله است. این واقعیت حاکی از وجود همبستگی منفی معنی دار بین این نوسان ها در ارتباط با لکه های خورشیدی است. بر اساس یافته های تحقیق، فعالیت های خورشیدی، احتمالا تنها فاکتور طبیعی موثر در نوسان های سطح آب دریاچه ارومیه و پارامترهای مربوطه، در درازمدت محسوب می گردند.

انرژی خورشیدی به عنوان منبع اصلی انرژی زمین و ایجا د کننده ی تفاوت های اقلیمی است. تغییرات میزان انرژی خروجی از خورشید و یا نوسانات دمایی سطح آن، می تواند نوسانات و تغییراتی را در جو زمین ایجاد نماید. لکه های خورشیدی، از جمله مولفه هایی است که بر سامانه اقلیم در مقیاس های زمانی متفاوت اثر گذاشته و در نهایت نوسانات و تغییرات اقلیمی را به دنبال خواهد داشت. در این مطالعه، به تحلیل طیفی سری های زمانی بارش با استفاده از نظریه موجک ها، با هدف شناخت تاثیر لکه های خورشیدی بر رفتار طیفی بارش، انجام شده است که از داده های بارش و همچنین داده های مربوط به لکه های خورشیدی برای یک دوره آماری50 ساله (2010-1961) در دو ایستگاه همدیدی اصفهان و کاشان استفاده گردیده است. سپس با جداسازی محتوای طیفی سری های زمانی بارش با استفاده از تبدیل موجک مورلت و مقایسه آن با داده های تعداد لکه های خورشیدی در سال های مختلف، میزان همبستگی این نوسانات در ایستگاه های مذکور محاسبه شد. بر اساس تحلیل های صورت گرفته، بین بارش و فعالیت لکه های خورشیدی رابطه معناداری دیده نشد و بر اساس آنالیز موجک در اکثر ایستگاه ها رابطه معکوس و ضعیف بین آن ها مشاهده گردید. با توجه به تحلیل آنالیز موجک درطی دوره آماری 50 ساله، چهار سیکل 11 ساله در فعالیت لکه های خورشیدی مشاهده گردید. اوج این فعالیت ها در سیکل های دوم و سوم و حداقل آن در سیکل های اول و چهار وجود دارد. وسعت دامنه سیکل های بارشی (7-12 ساله) در فصل پاییز ایستگاه های مورد مطالعه، نسبت به سایر فصول بیشتر است.

بی گمان خورشید به عنوان منبع اصلی انرژی زمین و ایجادکننده تفاوت اقلیمی آن است. تغییرات میزان انرژی خروجی از خورشید یا نوسانات دمایی سطح آن می تواند نوسانات و تغییراتی را در جو زمین ایجاد نماید. لکه های خورشیدی به عنوان یکی از مولفه هایی که می تواند بر سامانه ا قلیمی زمین در مقیاس های زمانی متفاوت اثر گذاشته و درنهایت نوسانات و تغییرات اقلیمی را به دنبال داشته باشد در کانون توجه قرارگرفته است. دما یکی از فراسنج های مهم در اقلیم شناسی است که اهمیت فراوانی در حیات بشر دارد. ما در این تحقیق تاثیر لکه های خورشیدی را بر تغییرات بارش مورد بررسی قرار دادیم. به دلیل نیاز به داده های طولانی مدت برای انجام این کار تنها دو ایستگاه شیراز و کرمان که دارای آمار بلندمدت بودند مورد مطالعه قرار گرفتند. داده های مربوط به لکه های خورشیدی از سازمان ژئوفیزیک آمریکا برای دوره آماری 60 ساله (2010- 1950) تهیه گردید و داده های دمای ایستگاه های مذکور نیز برای دوره آماری 60 ساله (2010- 1950) ا نتخاب شد. جهت انجام این تحقیق از تجزیه وتحلیل آماری و تحلیل آنالیز موجک با بهره گیری از نرم افزار متلب استفاده شد. براساس تحلیل های صورت گرفته، بین دما و فعالیت لکه های خورشیدی رابطه معناداری دیده نشد و براساس آنالیز موجک در اکثر ایستگاه ها رابطه معکوس بین آن ها مشاهده گردید. با توجه به تحلیل آنالیز موجک سیکل 11 ساله در فعالیت لکه های خورشیدی مشاهده کردیم که اوج فعالیت ها در سیکل های دوم و سوم و حداقل آن در سیکل های اول و چهار وجود دارد و وسعت دامنه سیکل های بارشی در فصل پاییز در هر دو ایستگاه نسبت به سایر فصول بیشتر است.

هدف: معرفی سه بیمار مبتلا به سندرم شبکیه لکه لکه خوش خیم (benign flecked retina syndrome) با نمای فوندوس شبیه به بیماری فوندوس آلبیپانکتتوس بدون شب کوری و دارای زمان طبیعی تطابق در تاریکی در الکترورتینوگرافی (ERG) که به مدت 9 سال پی گیری شدند.معرفی بیمار: خانمی 19 ساله و دانشجو در سال 1374 با شکایت سردرد در هنگام مطالعه به کلینیک چشم الزهرا (س) زاهدان مراجعه نمود که در معاینه، دید هر دو چشم 10.10 و همه معاینات سگمان قدامی در حد طبیعی بودند. در معاینه فوندوس، ضایعات سفیدرنگ کوچک متعدد در تمام فوندوس به استثنای ناحیه ماکولای دو چشم مشهود بود و نمای کاملا تیپیک فوندوس آلبیپانکتتوس را داشت ولی بیمار شب کوری نداشت و آنژیوگرافی با فلورسین، نمای طبیعی داشت و در ERG به عمل آمده، زمان تطابق در تاریکی، طبیعی بود. در پی گیری 19 ساله نیز هیچ تغییری در دید بیمار، میدان بینایی و بررسی های الکتروفیزیولوژیک شبکیه ایجاد نشد. در ضمن، دو تن از خویشاوندان درجه یک بیمار نیز از نظر نمای فوندوس و دیگر معاینات، کاملا مشابه ایشان بودند که قویا منشا ژنتیکی بیماری را مطرح می کند.نتیجه گیری: با این که فوندوس آلبیپانکتتوس از دسته بیماری های (congenital stationary night blindness) CSNB است و شب کوری مادرزادی یکی از موارد تشخیصی در این بیماری است؛ بیماران ما نمای کاملا تیپیک فوندوس آلبیپانکتتوس را داشتند ولی شب کوری و دوره تطابق تاریکی طولانی نداشتند که این دو مورد، سندرم شبکیه لکه لکه خوش خیم را از فوندوس آلبیپانکتتوس جدا می کند. پی گیری طولانی مدت بیمار نیز قویا مطرح کننده سندرم اخیر است.